Γονιδιακή μπαταρία

Από αριστερά οι καθηγητές Yet-Ming Chiang, Angela Belcher και Paula Hammond δείχνουν ένα φιλ με ιό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως η άνοδος μία μπαταρίας.

Από αριστερά οι καθηγητές Yet-Ming Chiang, Angela Belcher και Paula Hammond δείχνουν ένα φιλ με ιό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως η άνοδος μία μπαταρίας.

Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Μασαχουσέτη (το γνωστό μας MIT) έχουν καταλήξει σε μία μέθοδο χρήσης ιών για τη δημιουργία πολύ λεπτών μπαταριών ιόντων λιθίου οι οποίες μπορούν κι αποθηκεύουν τρεις φορές περισσότερο ενέργεια από τι κανονικές, συγκριτικά με το μέγεθος και το βάρος τους. Χειρίζοντας κατάλληλα γονίδια στο εσωτερικό των ιών, οι επιστήμονες κατόρθωσαν να έχουν το καλύτερο αποτέλεσμα, επικαλύπτοντάς τα με μόρια οξειδίου του κοβαλτίου και σωματίδια χρυσού και τα συνέδεσαν ώστε να σχηματίζουν μικροσκοπικά καλώδια τα οποία συμπεριφέρονται όπως το ηλεκτρόδιο ανόδου σε μία κλασική μπαταρία.

Η ερευνητική ομάδα των οκτώ ατόμων, με επικεφαλής τους καθηγητές του MIT , Άντζελα Μπέλχερ , Πάολα Χάμοντ, και Γιετ – Μινγκ Σιάνγκ, παρουσίασαν τη μελέτη τους στην επιστημονική επιθεώρηση Science . Μεταξύ των πιθανών εφαρμογών, είναι η ανάπτυξη περισσότερο χρηστικών μπαταριών αυτοκινήτου οι οποίες, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, «σήμερα είναι βαριές και περιέχουν μικρές ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν τη χρήση βενζίνης από τα κλασικά αυτοκίνητα».

Κάθε «γονιδιακό καλώδιο» έχει διάμετρο 6 νανόμετρα (1 νανόμετρο = 1 δισεκατομμυριοστό του μέτρου) και μήκος 880 νανόμετρα. Αφού τα γονίδια μετασχηματιστούν, οι ιοί μπορούν να πολλαπλασιαστούν εκατομμύρια φορές για να σχηματίσουν μπαταρίες που είναι τόσο μικρές όσο ο κόκκος ενός ρυζιού ή τόσο μεγάλες όσο οι μπαταρίες στα ακουστικά βαρηκοίας. Τα μικροσκοπικά καλώδια μπορούν να παρασκευαστούν σε συνθήκες δωματίου (θερμοκρασία και πίεση) γεγονός που διατηρεί το κόστος παραγωγής χαμηλό καθώς δεν απαιτείται η δημιουργία τεχνητού περιβάλλοντος.

Όμως η διεργασία παραγωγής τους είναι εκλεπτυσμένη, καθώς απαιτούνται συγκεκριμένες ποσότητες οξειδίου του κοβαλτίου και χρυσού οι οποίες θα πρέπει να τοποθετηθούν και στα κατάλληλα σημεία. Το 2003 η Μπέλχερ δημιούργησε μία εταιρεία, την Cambrios Technologies, στη Καλιφόρνια η οποία έχει ως στόχο να μεταφέρει στο εμπόριο βιολογικές τεχνολογίες που αναπτύσσονται στα εργαστήρια. Η Cambrios κατέχει «τα αποκλειστικά δικαιώματα της τεχνολογίας που έχει αναπτύξει η Δρ. Μπέλχερ», όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της εταιρείας.

Αρέσει σε %d bloggers: